Tughra

Entre as numerosas e fascinantes artes do Imperio Otomano cumpre destacarmos a tughra ( طغرا‎ tuğrâ), unha especie de sinatura caligráfica coa que os sultáns ilustraban documentos oficiais, moedas e incluso linteis de portas de cidades.

Cada sultán, agás o primeiro, tivo a súa propia tughra (podedes contemplalas todas eiquí). Porén, todas contan cunha serie de elementos comúns; beyze (as dúas curvas ovais á esquerda), tuğ (tres liñas verticais, no centro), zülfe (tres liñas en forma de s que penduran dos tuğ), hançer (as dúas liñas da man dereita, opostas aos beyze) e sere (abaixo, onde aparecía o nome do sultán, do seu pai e algún título, coma 'sempre victorioso').

A mostra e enriba é a tughra de Solimán o Magnífico, e en correcto paralelismo co seu asinador, unha das figuras máis fermosas, estilizadas e destacadas de todas estas caligrafías.

Caligrafía Mongola

Entre as incorporacións do ano pasado á lista de Patrimonio Inmaterial da Humanidade da UNESCO estivo a caligrafía mongola, unha arte refinada e en perigo de extinción por mor, entre outras cousas, deses malvados soviéticos que cando independizaron a terra de Genghis Khan da China impuxeron, de paso, e xunto co Marxismo-Leninismo, os caracteres cirílicos, que aínda hoxe son a moneda circulante na escrita do país. Porén, hai que lamentar que estas incorporacións non inclúan a publicación de catálogos, libros e videos arredor das devanditas artes, co gallo de poderen disfrutalas e, anque sexa indirectamente, contribuír á súa preservación. Entrementres, consoládevos coas imaxes que vos adxunto...