sexta-feira, setembro 17, 2010

Sindicalizame... lévame contigo

Estaba a cavilar estes días en meterme nun sindicato, agora que xa pasei a través da crisálida das oposicións de parásito social a bolboreta traballadora; mais non dou atopado ningún que me satisfaga. Isto pódese deber a varias razóns, incluíndo o forte adoutrinamento anti-sindical aos que nos está someter a ideoloxía dominante, ata o grado de que calla incluso nun marxista levemente dogmático. As manías propias e os erros reais tamén terán algo que ver, de todas maneiras...

Os requisitos cos que contaría o meu sindicato ideal serían (e seguramente nesa orde):

1) Que funcione. Ou sexa, que defenda os meus intereses eficazmente, a capa e espada; que me manteña informado de todo o que necesito saber (cursos, papeleos, prazos, ameazas...).

2) Que lle dea caña aos interinos, e rexeite sistemas de colocación enchufistas, amorais e apoltronados.

3) Que poida ter unha mínima empatía ideolóxica cos meus principios (marxismo, nacionalismo, etc...).

Acéptanse suxerencias!

4 comentários:

SurOeste disse...

Benvido á decepción.

Leopold Bloom disse...

O sindicatos funcionan coma xestorías, TODOS, sen excepcións, hai certas simboloxías que perduran, totalmente fosilizados, por iso de gardar as apariencias. CCOO e UXT apestan (MOITO. E por outra banda, son os principais responsabéis de desmantelar o sistema de oposicións a educación primaria e secundaria ( incluída a CiGA) favorecendo os interinos. Non teñen criterio ni ideoloxía.

Florentino L. Cuevillas disse...

Eu rebentaría ás moreas de liberados sindicais que hai por alí. Que eses liberados fagan algo, que sexan advogados estudando a lei e mordendo como ten que ser.

FraVernero disse...

Pois parece que me leron (o blog, ou o pensamento), que nos últimos días, non paro de recibir propaganda sindical. Ou máis ben leron o DOGA...