Shopping Basket

 

O Vernero que foi - Marzo '10

Foi o marzal do 2010 cando descubrín unha certa vocación pasteleira, que me levou a realizar unha decena de tartas neste mes e seguintes, e a reencarnar dun certo xeito a fantasía do musical sobre un pasteleiro trotskista de Nanni Moretti, anque no meu caso non me botase a cantar, escoltado por vedettes e música de fondo...

Vexo tamén que lía (e publicaba notas) do Against Postmodernism de Alex Callinicos e da antoloxía de poesía clásica xaponesa Hyakunin Isshu (100 poemas breves que se prestarían ben á youtubización). Obviamente, botaba moitas horas na casa, sen másters nen distraccións varias, anque me sorprende que con tanto choio sacase tempo para estudar os temarios da oposición de inglés que estaba a preparar eses días, e que fica nun discreto e invisíbel fondo das entradas daquel tempo. O certo é que non era moi optimista coa devandita oposición, á que acudía máis por obriga ca por convencimento, e con moita menor preparación do que para a tentativa infructosa, por Historia, no 2008.

Libros do Mes

The World According to Physics de Jim Al-Khalili [E]

Guide to Kulchur de Ezra Pound [E]

Hello World de Hannah Fry [E]

*The Science of Discworld IV – Judgement Day de Ian Stewart / Terry Pratchett / Jack Cohen

*Lenguaje matemático, conjuntos y números de Miguel Delgado e Mª José Muñoz

*Book of Odes de Bernhard Karlgren (tr.) [E]

O Vernero que foi - Xaneiro / Febreiro '10

 Algunhas cousas parecen non mudar nunca. Botando a ollada atrás ao que me irritaba nos comezos da segunda década do século, vexo as miñas protestas polos e-books caros (aínda faltaban por sumarse as relacionadas co tamaño e tinta electrónica dos e-readers). Como un terreo que xa dou por perdido, as miñas queixas actuais céntrase na descendente calidade dos libro impresos. A impresión baixo demanda pode ter cousas boas (por exemplo, dispoñibilidade permanente dos libros do catálogo) pero faise ao prezo de libros materialmente miserábeis, colados (con indiferencia de seren de tapa branda ou de tapa dura), impermanentes.

Outras cousas sí que mudan, e considerábelmente. Non falo das avances da idade, ou da (algo máis ca unha) década prodixiosa deste docente; neste par de meses que rememoro, e alén de abandosa literatura xaponesa clásica, lín un libro, que reseñei, e que influiu de xeito moi relevante nunha mudanza masiva no meu xeito de ver as cousas, políticamente. Non é que xurdira da nada, mais cando trazamos historias (xa sexan persoais ou nacionais) hai eventos concretos que consideramos catalizadores de cambios, marcadores definitivos de inicio e de fin. Anque non o pareza de todo no ton que adopto na devandita reseña. 

εὕρηκα

Pois sí, parece que conseguín aprobar (cun 7,3) a miña primeira materia da UNED, Lenguaje Matemático, Conjuntos y Números, da que xa vos teño falado en varias ocasións. É un pequeno paso para a humanidade, mais un salto xigantesco para FraVernero... 

Para este curso, nun exceso de prudencia, non me matriculara en máis nada, mais penso ir adiantando cousas, e adicar o segundo trimestre e o verán ao temario de estatística básica. Veremos se non fica no intento, porque tamén penso investir o tempo en realmente consolidar a materia que superei, xa que algúns dos seus conceptos non están todo o asentados que deberan.

No caso (improbábel) de que algún lector desta bitácora lle teña vezo aos números, pode disfrutar da miña explicación/resposta das 10 preguntas que me caeron na proba do pasado día 12, ou da serie en curso na que resposto a tódalas demais preguntas que lle caeron a outras persoas no devandito exame...

Shopping Basket

 

Libros do Mes

 [Adianto a listaxe porque de tódolos xeitos, non vou rematar na fin de semana ningún dos volumes en curso]

Cantares Completos (3) de Ezra Pound

Early China: A Social and Cultural History de Li Feng [E]

El Conde Lucanor de Don Juan Manuel

*Book of Odes de Bernhard Karlgren (tr.) [E]

*The World According to Physics de Jim Al-Khalili [E]

*MyGrammarLab Advanced C1/C2 de Mark Foley / Diane Hall

*Lenguaje matemático, conjuntos y números de Miguel Delgado e Mª José Muñoz

Not quite a gift

 O mes pasado falábavos das tribulacións ás que se expón o comprador de libros virtual e exquisito. Poucos días despois tiven a confirmación das miñas verbas coa chegada dun exemplar que deixaba moito que desexar.

Esta mesma bitácora testemuña a afición do Mantedor por Ezra Pound dende moitos anos atrás. Ao respecto, posuía unha edición bastante decente dos Cantos, os "Cantares Completos" de Cátedra en 3 volumes, bilíngüe, de Vicente Amaral (tradutor) e Javier Coy (editor), unha edición de tapa branda pero cosida e moi profusamente anotada. Porén, a súa maior eiva é que é incompleta, ao  faltárenlle os últimos bloques da serie (Rock Drill, Thrones e borradores e poemas fragmentarios). É por iso que me puxen a buscar recentemente un substituto, que idealmente reunise só dúas características: texto íntegro (e só en inglés) e boa calidade física (papel alcalino, cosido e tapas duras).

A edición estándar é a de New Directions; ésta tivo varias reimpresións que foron reincorporando cousas, polo que o punto de partida tería que ser a decimoterceira, de 1996, que inclúe os dous Cantos escritos en Italiano (LXXII–LXXIII) e a tradución dun deles. Acudo, xa que logo, ao mercado virtual do libro estranxeiro por excelencia, Amazon, e comprobo que a descripción do libro non detalla esas cousas tan importantes para mín coma son a encuadernación e o papel. Logo de varias reviravoltas, escríbolle ao seu servizo de atención ao cliente e parecen darme unha resposta satisfactoria, ata que chega o libro e comprobo isto:

Logo de reclamar, Amazon decidiu reembolsarme os custos e non solicitar devolución, co que ata que tope unha edición mellor (seguramente un libro dos oitenta no que falten algúns dos poemas) terei que seguir con esta. Un agasallo, se queredes, mais tamén unha triste confirmación dun proceso que xa comezara coa imprenta: a tecnoloxía fai os libros máis accesíbeis ao custo de deteriorar inexorábelmente a calidade do seu formato (e como a mala moeda, desprazando á boa do mercado).

It's the dust, stupid

A última vez que visitara o pazo de Don Ramón Otero Pedrayo, en Trasalba, lembro que me sorprendera o feito de que os libros agochábanse baixo estanterías con portas de cristal, cousa que me parecera pouco práctica á hora de poder botarlle man aos volumes. Agora, anos despois (e con moitos máis examplares nos meus propios anaqueis) doume conta da súa utilidade, e da facilidade e rapidez coa que enormes cantidades de pó apousentan nos dorsos superiores e nas traseiras...

Shopping Basket

 

Βίβλος Δεσμώτης

Creo que xa teño falado en máis dunha ocasión do meu fetichismo bibliográfico; agora que podo pagalo, o meu obxectivo non é só mercar e ler bos libros, senón que a carne destes, alquimia de tinta e árbore, sexa digno continente e cárcere do seu espírito. E que amais, duren tanto coma mín mesmo (ou quizaves uns anos máis).

Cando pensamos nunha boa edición dun volume, o primeiro que nos ven á cabeza é que sexa 'de tapa dura', mais isto pode ser moi enganoso, e máis nos tempos de "Impresión baixo demanda" en que vivimos. Antes que a tapa (anque ésta tamén veña ben) hai que ter en conta o seguinte:

-Calidade do papel: esencial que sexa libre de ácido (pH de 7 ou superior) se queres evitar que as páxinas tornen fráxiles e amarelas (máis preciso, a cor que adoptan é a de mollalas nunha taza de chá).

-Calidade de impresión: que a tinta sexa uniforme e ben lexíbel, algo moitas veces ausente dos libros de edición dixital.

-Cosido: O máis doado de pasar por alto, mais esencial se desexas que as páxinas non chovan no teu colo logo dunhas cantas lecturas.

Neste eido, penso tamén que xa me teño queixado da dificultade (alimentando o prexuízo sobre a Inglaterra mercantil e semita, e/ou o culto anglosaxón polo libre mercado, incluso cando é ineficiente) de topar boas edicións dos clásicos ingleses en forma e contido. Na Europa continental, países como Alemania, Francia, Italia ou España foron quen de patrocinar coleccións ben editadas das súas obras clásicas (Deutscher Klassiker Verlag, Bibliothèque de la Pléiade, I Meridiani, Biblioteca Castro e/ou Biblioteca Clásica da RAE); incluso os EEUU seguiron o mesmo camiño (Library of America); mais Brittania, como en tantas outras cousas, is different. É doado atopar boas e baratas edicións anotadas e académicas, pensadas para escolares e universitarios (Oxford World Classics, Penguin Classics, ou Norton Critical Editions) pero non para durar nas estanterías; logo hai aqueles volumes algo mellores (anque non tanto: ás máis das veces baixo as tapas duras agochan libros pegados) e moi, moi caros, xa que sacan tiradas pequenas e o seu comprador desexado son as bibliotecas universitarias (a maioría dos libros académicos de Oxford e Cambridge, a  Longman Annotated English Poets); tamén hai casas editoriais, coma a Folio Society, que preparan exemplares "de luxo" a prezos exorbitantes (e que inclúen, para mín, adubíos innecesarios coma repuxados dourados e ilustracións encargadas a artistas). O máis parecido ao que busco ofréceo a colección Everyman's Classics, pero non deixa de contar cos seus defectos (algunha vez os libros non teñen a calidade material agardábel, e o catálogo ten numerosas carencias de obras fundamentais; as traducións de obras non inglesas son moitas voltas vellas e anticuadas).

O feito de que agora merque a case totalidade dos libros na Rede de Redes non axuda tampouco, e obrígame a andar con tento, xa que como dicía antes, só o feito de que un volume sexa de tapas duras non garante a calidade material (anque o custe certamente sexa moi superior ao mesmo produto en tapa branda). Eis os traballos e os días do materialista bibliófilo en tempos de Coronavirus e libros dixitais...

A Piece of Advice

Non todo puido ser malo neste ano que recentemente rematou; alén de certos contactos produtivos con compañeiras doutras Escolas de Idiomas, máis recente (e frívola) mente tiven ocasión de ver a excelente adaptación cinematográfica da Emma de Jane Austen a cargo de Autumn de Wilde, e non deixo de recomendárvola. Creo que recolle moi ben ese lixeiro humor e comedia-tal os deuses homéricos- do orixinal, xunto cunha coidada ambientación e acompañamento visual e sonoro; un auténtico 'Jefe de obra', coma dicía Dorio de Gadex. Incrústovos o trailer, para que vos fagades unha mellor idea:

Libros do Mes

Antigamente, os periodos vacacionais eran aqueles onde máis tempo tiña para ler; agora, cun pequeno de 3 anos, é o mundo ao revés, e chegamos á situación de que neste decembro declinante dun ano malemparellado coa fortuna, non dín rematado volume ningún nos pasados 30 días. Certo é tamén que na primeira quincena andiven moi agobiado con cursos de formación, o traballo de aula e a única (e densa) materia do grado co que pelexo, xunto coas súas numerosas probas titoriais. De todos xeitos, agardemos que o ano que ven produza colleita máis xenerosa de lecturas consumadas...

*El Conde Lucanor de Don Juan Manuel

*Lenguaje matemático, conjuntos y números de Miguel Delgado e Mª José Muñoz

*Cantares Completos (3) de Ezra Pound

*Early China: A Social and Cultural History de Li Feng [E]

Loyalty versus Truth

No Exemplo XXVII do Conde Lucanor, Don Juan Manuel vennos a dicir que a muller ideal é aquela disposta a concordar co seu home en todo e a ver o mundo a través dos seus ollos, e exemplifícao coa historia de Alvar Háñez 'Minaya' e dona Vascuñana, que está disposta a defender que as égoas son vacas, as vacas égoas e a corrente dun río discorre en sentido contrario se tal é a opinión do seu marido. Malia que o autor pretenda moderar un chisco esta sumisión ("Et non entendades que fazía esto por le lisoniar, nin por le falagar"), esta fábula envelleceu mal, e contrasta non pouco coa inmediatamente anterior "de lo que contesçió al árvol de la mentira".

Anque mil anos anterior, resulta moita máis asisada a crítica que cun exemplo similar realiza o Gran Historiador Sima Qian do malvado eunuco Zhao Gao e que deu orixe a un idiom chinés que significa 'mentir deliberadamente'. A frase é 'chamarlle cervo a un cabalo' (指鹿為馬), e a historia que a orixina dí así:

"Zhao Gao estaba a cavilar en traizón, mais tiña medo de que os outros oficiais non fixesen caso das súas ordes, así que decidiu poñelos a proba primeiro. Fixo traer un cervo e presentoullo ao Segundo Emperador, mais alcumouno 'cabalo'. O Segundo Emperador riu, e dixo: 'Estará confundido o chanceler, chamándolle cabalo a un cervo?'. Logo o Emperador preguntou ao cortesáns que o rodeaban. Algúns ficaban calados, mais outros, desexando quedar ben diante de Zhao Gao, dicían que era un cabalo, e outros, que un cervo. Zhao Gao encargouse secretamente de levar ante os tribunais a todos os que dixeran que o animal era un cervo, e fíxoos executar ao instante. A partir de entón, tódolos oficiais ficaron aterrados de Zhao Gao".

O Vernero que foi: Decembro '09

Finaba un ano máis, o derradeiro que me ía pillar sen emprego estábel e incorporado á orde mandarinesca para a cal daquela seguía a estudar. Anque non vexo referencia algunha na bitácora, penso que foi por decembro cando saiu o anuncio da convocatoria de 2010, anuncio que me deixou xeado ao non incluír Xeografía e Historia entre as especialidades e obrigándome, moi ao meu pesar, a preparar de xeito apresurado e pouco optimista as de secundaria - Inglés. É que como canta o himno de William Cowper, God Moves in a Mysterious Way.

Alén de ler ao Dante a moita literatura xaponesa, andaba ás voltas con contos do e-book e do e-commerce. O 2009 era o quinto ano desque comezara a mercar libros por Internet; algunhas cousas cambiaron moito dende aquela: os gastos de envío internacionais dende EEUU multiplicáronse por 4, por exemplo, o que en boa medida explica que usaba moito o Amazon usano e agora emprégoo ben pouco. A tenda amazónica expandiu tamén e absorveu a outras empresas ás que lle mercaba, coma Abebooks ou (máis tarde) Bookdepository. Ebay resultaba útil de cando en cando naqueles días, pero a día de hoxe xa non fai subastas e vende máis caro que o Grande Competidor. Unha das poucas cousas que non mudou en absoluto é a inutilidade das alternativas hispanas: Casa del Libro segue a ser igual de lenta e ineficiente, anque parece que xurdiu un novo portal para conectar directamente libreiros e compradores que debera resultarme útil á hora de mercar libros patrios (cousa sempre complicada, xa que as editoriais destrúen moi rápidamente stocks vellos, e a distribución é daquela maneira. Non sabedes a de voltas que tiven que dar recentemente para conseguir a versión de Mío Cid que publicou a RAE non van tantos anos atrás).

Facendo un pequeno exercicio numérico, nos anos 2008-2009-2010 vexo que mercaba arredor de 30 libros online por ano (logo de ascender ao mandarinato, subirían ata a cifra relativamente estábel de 50-60 que continúa na actualidade). Dos exactamente 29 do 2009 uns 2 procedían de Ebay (7%), 3 de Abebooks (10%), 4 do Amazon británico (14%) e 20 do americano (69%). Facendo a comparativa con este ano onde abusei algo máis do habitual-, dos exactamente 65 do 2020 uns 2 viñeron de Ebay (3%), 5 de Abebooks/Iberlibro (8%), 1 do Amazon británico (1.5%), 5 do americano (8%), 15 do español (23%), 1 do alemán (1.5%), 12 de Alibris (18%), 3 de Thriftbooks (5%), 13 de Springer (20%), 1 de Wallapop (1.5%) e 7 doutros vendedores (10.5%). Pódese concluír que diversifiquei un chisco os espazos das compras electrónicas.

Shopping Basket

 

Libros do Mes

 The Gongyang Commentary of the Spring and Autumn Annals de Harry Miller (tr.) [E]

Chiang Yen de John Marney [R]

*The World According to Physics de Jim Al-Khalili [E]

*Lenguaje matemático, conjuntos y números de Miguel Delgado e Mª José Muñoz

O Vernero que foi: Novembro '09

Botando a ollada atrás, vexo que un feroz vento outonal fería gravemente á feixoeira que temos a carón das escaleiras da horta; ben lembro a imaxe e a mutilación, e nalgures (pensei que na bitácora, pero non) pendurara fotos do dano; mais coma a Besta do Apocalipse, a árbore sandou e segue ergueita, nobre e poderosa a uns cantos metros de mín no intre de escribir estas verbas. Debera engadir a xenerosidade entre as súas virtudes, pois segue ceibando ofrenda abondosa de froitas na temporada.

Lía naquel Ventôse solitario, entre outras tarefas e repasos de temario, o Diario Poético da Dama Daibu, que disfrutei grandemente, e do que aínda hoxe me custa entender a displicencia coa que o seu tradutor o trataba; pode que comparada con outras obras coetáneas sexa convencional e estereotipada, mais tivo o privilexio de ser dos primeiros textos do seu xénero que lín; a maiores, a miña simpatía polo clan dos Taira non podía máis que elevar nos meus ollos a unha cortesá que gozou dos éxitos e sufriu os ocasos destes. Anos atrás tiven ocasión de homenaxear con incenso e xenuflexión aos guerreiros e cortesáns Heike moi perto das ondas da súa derradeira derrota, en Dan-no-ura, nos estreitos de Shimonoseki, e de escoitar a unha artista cantando anacos da súa épica tralas portas vermellas e brancas do santuario de Akama (赤間神宮).

Once anos despois sacudo o po acumulado do Diario e busco un poema axeitado para esta noite; logo dunha pequena pescuda, doume por satisfeito con este:

A crocante xiada encol
das eiras amurchadas,

e nos canavais a cor do orballo:

Achan de menos, comigo

os pasados outonos?

Shimo sayuru

Kareno no ogi no

Tsuyu no iro

Aki no nagori o 

Tomo ni shinobu ya

Different Morphisms

Mes moi ocupado o que vai en curso; pouco tempo tiven para ler, e menos aínda para a bitácora... Agardemos que as cousas mellores en decembro.

Entre as cousas que me ocupan están os estudos de matemáticas, que van moito máis lento do que desexaría. Acabo de rematar a lectura to tema 4, que é unha introdución á álxebra abstracta; a metade do tema explica as estructuras básicas: grupos, aneis e corpos, definidas coma conxuntos cunha ou máis operacións e cunha serie de propiedades anexas (asociatividade, conmutatividade, presenza de elemento neutro e de simétricos) que satisfán en diferentes grados.

A segunda parte ocúpase dalgo aínda máis abstracto, a saber, os homomorfismos, que serían un xeito de comparar estruturas alxebraicas (principalmente, grupos) os uns cos outros. Un homomorfismo de grupo é unha aplicación f que mapea os elementos dun grupo G con operación interna ⊕ aos elementos doutro grupo, chamémoslle H, con operación interna ⊗. Emprego estes símbolos adrede para evitar os convencionais da suma e multiplicación, xa que as operacións internas que poden ter os grupos son do máis variadas.

A lei principal dun homomorfismo é que f é unha aplicación homomórfica cando se cumpre que f(a ⊕ b) = f(a) ⊗ f(b). Isto quere dicir que se collemos un par de elementos calquera do primeiro grupo, chamémoslles a e b, os combinamos coa operación ⊕, xerando un terceiro elemento do grupo, chamémoslle c, e logo aplicamos f(c), o resultado que obtemos, chamémoslle c', e pertencente ao segundo grupo, é o mesmo ca se primeiro aplicásemos f(a) -obtendo un elemento a' no segundo conxunto- e f(b) -obtendo un elemento b' no segundo conxunto- e logo combinásemos os dous coa operación do segundo conxunto: a' ⊗ b' = c'.

Hai varios tipos de homomorfismos dependendo das propiedades da aplicación e das operacións; así, por exemplo, temos endomorfismos (cando a operación é a mesma nun grupo e no outro), isomorfismos (cando a aplicación é bixectiva) e automorfismos (cando se dan as 2 condicións anteriores).

Tamén importantes (anque aínda non me ficou de todo claro porqué; teño que repasalo) son a Imaxe de f, f(G) e o que en español se chama o 'núcleo' (in inglés, kernel), Ke(f), que ven a medir o grado en que a aplicación f non é bixectiva (con varios elementos do grupo inicial mapeando ao elemento neutro do segundo grupo).

Todo como vedes moi abstracto e bastante denso. Mañá teño a proba do tema; xa vos direi como foi... 

Shopping Basket